با یکی از کهن‌ترین موسیقی‌های جهان آشنا شوید

با یکی از کهن‌ترین موسیقی‌های جهان آشنا شوید

«هوره» از ساده‌ترین، ابتدایی‌ترین، اصیل‌ترین و همچنین کهن‌ترین گونه موسیقی و یکی از جلوه‌های عینی فرهنگ کردی و ترانه‌های عامه است. این آواز آهنگین ویژه زاگرس‌نشینان ایران است که ضمن کهن بودن ارزش‌های موسیقایی آن، در گستره جغرافیایی شمال عراق نیز اجرا می‌شود.

«هوره» مختص به یک دوره تاریخی و یا یک جغرافیا و فرهنگ خاص نیست. «هوره» یا همان «آواز اصیل ابتدایی»، مادر همه آوازها، تصنیف‌ها و ترانه‌های مردمان جهان با صرف نظر از نژاد، فرهنگ، زبان، معیشت، آیین،جغرافیا و تاریخ آن‌ها است.

گفته می‌شود که مقام‌های گوناگون «هوره» شامل «بان بنه‌ای»، «بنیری‌چر»، «دو دنگی»، «باریه»، «غریبی»، «ساروخانی»، «گل و دره»، «پاوه موری»، «قطار»، «هجرانی»، «مجنونی»، «سحری» و «هی‌لاوه»، «مویه»، «کوچر» و «سوارچر» می‌شود.

برخی محققان بر این باورند که کلمۀ «هوره» و نام‌گذاری آن قدمتی حدوداً هفت هزار ساله دارد و به دوران پیامبری زرتشت می‌رسد. همچنین گفته می‌شود در آن زمان مردم در نیایش اهورمزدا آوازی به‌نام «هوره» سر می‌دادند. هوره آوازی ممتد است که خوانندۀ آن، شعرها و ابیات بی‌شماری را در ذهن دارد و آنها را هنگام آواز به صورت پی در پی می‌خواند. شعرهایی که خواننده هوره می‌خواند، می‌تواند متعلق به خود خواننده یا شاعران دیگر باشد.

هوره در دستگاه ماهور اجرا می‌شود و ویژگی‌اش این است که آواز با تحریرهای حلقی بسیار زیاد اجرا می‌شود که بسته به استفاده از نوع تحریرها به انواع مختلفی تقسیم می‌شود.

هوره بیشتر حاوی مضامینی مانند مرگ و سوگ، طبیعت، اندوه، رنج، شادی و غم است که در قالب آواز بیان می‌شود؛ البته بیشترین بخش این نوای روح‌بخش دربردارندۀ شادی و عشق است.

این نوا بدون همراهی آلات موسیقی اجرا شده و تنها با کلام همراه است و به شکل ریتمیک خوانده می‌شود. هورهچِر (خوانندۀ هوره) به بیان صفات معشوق و محبوب خویش می‌پردازد. نوع دیگری از موسیقی در این مناطق رایج است که «هوره چمری» نام دارد که مخصوص مراسم عزا و غم است. ویژگی مهم «هوره چمری» عدم رعایت وزن شعری در بیشتر موارد است.

منبع: ایسنا

(Visited 8 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *