رستاک حلاج: موسیقی من عامه‌پسند نیست

رستاک حلاج: موسیقی من عامه‌پسند نیست

سبک خودش را دارد و از کسی پیروی نمی‌کند. با همین سبک و سیاق توانسته طرفداران زیادی را به دست آورد. شهرتش را مدت کوتاهی به دست آورد اما سابقه کاری‌اش در موسیقی کوتاه نیست و سال‌هاست که در این عرصه فعالیت می‌کند. رستاک حلاج خواننده و ترانه‌سرا را کمتر کسی پیدا می‌شود که طرفدار موسیقی پاپ باشد و نشناسد، او این روزها مشغول ساخت تک آهنگ‌های جدید برای انتشار و فعالیت‌های دیگر است:

آقای حلاج، ابتدا در مورد تازه‌ترین فعالیت‌هایتان در حوزه موسیقی بفرمایید. در حال حاضر مشغول چه‌کاری هستید؟

پاییز و زمستان پرکارتری خواهم داشت تا با دست پر آماده کنسرت‌های پیش رو باشیم، در حال حاضر دو سه قطعه آماده انتشار داریم که تصمیم دارم برای یکی دو قطعه هم موزیک ویدئو تهیه کنم.

کنسرت‌های جدید مانند قبل است یا برنامه خاصی دارید؟

در برنامه بلندمدت قصد برگزارى اجراهاى آنپلاگد رو هم داریم. روی این موضوع خیلی فکر و برنامه‌ریزی کرده‌ایم و می‌خواهیم یک اتفاق متفاوت را رقم بزنیم. کنسرتى در فضاى خاص که در آن تمام ترانه‌ها از ابتدا تا انتها همراه با تصاویر از پیش ضبط شده یک داستان عاشقانه رو روایت می‌کنند.

چطور شد که به فکر برگزاری کنسرت آنپلاگد افتادید؟

سلیقه و علاقه شخصى من همیشه متمایل به این سمت بوده است. براى من ارتباط گرفتن با مخاطبم در سالن‌هایی با جمعیت کمتر و استفاده از موسیقى کاملاً آکوستیک بسیار دوست‌داشتنی است. به نظرم آثار منتشر شده به این شکل براى مخاطب هم ملموس‌تر خواهد بود.

آثار شما معمولاً ریتم اسلویی دارند اما احساس می‌کنم بیشتر دوست دارید آثار را طوری برای کنسرت تنظیم کنید که حالت مردمی‌تر و ریتمیک تری به خود بگیرند. فکر می‌کنم شما با این کارتان قصد دارید سلیقه همه اقشار را در نظر بگیرید. درست است؟

بله. معمولاً کسانی که بیشتر با کارهای قدیمی من ارتباط برقرار می‌کنند هم این نقد را نسبت به کنسرت‌هایم دارند. تجربه به من نشان داده که تعدد آهنگ‌ها با ریتم پایین برای اون تعداد زیاد از مخاطب حاضر در سالن کنسرت خسته‌کننده می‌شود. همیشه پس از اجرای چند قطعه اسلو پشت سر هم احساس می‌کنم مخاطبان انتهای سالن دیگر نمی‌توانند با آهنگ‌ها ارتباط برقرار کنند و این مسئله برای من خوشایند نیست. من در کنسرت‌ها باید بتوانم با تماشاگران ارتباط برقرار کنم و از آن‌ها انرژی بگیرم وگرنه نمی‌توانم به آن‌ها انرژی بدهم. به همین خاطر همیشه سعی می‌کنم تنظیم آهنگ‌ها را کمی تغییر بدهم. مثلاً قطعه “جوون مرگ” که یک قطعه اسلو است در کنسرتم کمی ریتمیک تر می‌خوانم. من این قطعه را در نسخه استودیویى اصطلاحاً به‌صورت فوسه خوانده‌ام ولی آن را در کنسرت به‌صورت فورته اجرا می‌کنم. نکته دیگر این است که من دوست دارم مخاطب در کنسرت‌هایم یک‌چیز جدید بشنود و به همین خاطر گاهی تنظیم‌ها را تغییر می‌دهم. بعضی وقت‌ها هم خودم از تنظیم ابتدایی یک قطعه قدیمی خسته می‌شوم و تنظیم آن را برای کنسرت تغییر می‌دهم. خوشبخاته بازخورد تنظیم‌های جدید هم خوب بوده است.

 

شاید مخاطبان جدی‌تر شما دوست داشته باشند در کنسرتتان بیشتر آهنگ‌های اسلو را بشنود و همان ریتم سنگین و افتاده خود رستاک را ببینند. خودتان چطور فکر می‌کنید؟

مسئله اینجاست که کاراکتر رستاک روى استیج با رستاکى که از آثار منتشر شده برداشت می‌شود به مقدار چشم‌گیری تفاوت دارد. شخصیت اصلی من اتفاقاً به شخصیت رستاک روی صحنه نزدیک‌تر است. مخاطب من معمولاً با شنیدن آثارم انتظار برخورد با یک رستاک گوشه‌گیر و خسته و کم‌حرف رو دارد ولی در کنسرت با یک خواننده پرانرژی مواجه می‌شوند! انرژی من روى صحنه حس و حال واقعی من در آن لحظه‌هاست که خدا را شکر مخاطب‌های من هم کاملاً متوجه می‌شوند و خوشبختانه معمولاً با اون فضاى پرانرژی ارتباط برقرار می‌کنند، البته در کنسرت آنپلاگدى که قبل‌تر راجع بهش صحبت کردم قطعاً اتفاقات به شکل دیگرى رقم می‌خورد. این کنسرت (آنپلاگد) بیشتر پیانو و گیتار محور خواهد بود و احتمالاً براى رستاک گوش کن‌های قدیمى دلچسب تر.

 

آهنگ “ته سیگار” نسبت به کارهای دیگر شما بیشتر شنیده شد. فکر می‌کنید دلیلش چه بود؟

قطعه “ته سیگار” دومین کار حرفه‌ای من بود و در واقع من با این کار شناخته شدم. آن زمان ترانه این قطعه خیلی نو بود و برای اولین بار بود که چنین ترانه‌ای منتشر می‌شد. موزیک ویدئو این قطعه که یک ویدئو خاص و آوانگارد بود هم مورد استقبال مردم قرار گرفت. من آن موقع به‌اصطلاح غیرمجاز بودم و شبکه‌های ماهواره‌ای به انتخاب خودشان ویدئو من را پخش می‌کردند که این هم به دیده شدن من کمک کرد. امروز نمی‌توانم بگویم که قطعه “ته سیگار” محبوب‌ترین آهنگ من است چون موفقیت این قطعه در مورد قطعات دیگر نظیر “پاییز سال بعد”، “دریا”، “دانشگاه” و “شرابی” و … هم تکرار شده است. خوشبختانه این استقبال در مورد کارهای جدید من هم دارد اتفاق می‌افتد ولی این واقعیت را نمی‌شود نادیده گرفت که مردم رستاک را با “ته سیگار” شناختند.

در حال حاضر بسیاری از خواننده‌های پاپ فقط تک آهنگ منتشر می‌کنند و چندان به فکر انتشار آلبوم نیستند. شما هم می‌خواهید همین روال را در پیش بگیرید یا به فکر انتشار آلبوم هم هستید؟

فعلاً روال کار من هم به همین صورت است. شاید چند سال پیش انتشار آلبوم را دوست داشتم ولی بعد از انتشار اولین آلبومم به این جمله که می‌گویند “آلبوم گورستان آهنگ‌ها است” پی بردم.

مخاطب ترجیح می‌دهد از بین ده یا دوازده قطعه گنجانده شده در آلبوم یکى دو قطعه را انتخاب کند و بقیه آثار معمولاً نادیده گرفته می‌شوند. درحالی‌که اگر قطعات آلبوم به‌صورت تک آهنگ منتشر شوند، هرکدام به‌تنهایی اثر لازم رو بر روى مخاطب می‌گذارند. مسئله دیگر این است که انتشار آلبوم بازگشت مالی‌ ندارد. مدت‌زمان زیادی طول می‌کشد تا ما بخواهیم 12-10 قطعه برای آلبوم آماده کنیم ولی بعد می‌بینیم که حتی بازگرد مالی هم ندارد. من دلم نمی‌خواهد ده تا کار منتشر شده‌ام را در قالب یک آلبوم منتشر کنم چون دوست دارم مخاطبانم اثر تازه‌ای از من بشنوند. به همین خاطر فعلاً تلاشم را روی انتشار تک آهنگ‌ها و موزیک ویدئوها گذاشته‌ام.

در حال حاضر تعداد خواننده‌ها خیلی زیاد شده است و هرکسی به یک‌شکلی دارد کار می‌کند. آیا تعدد خوانندهای پاپ روی کار شما هم تأثیر می‌گذارد؟ یعنی ممکن است که این اتفاق باعث کم شدن مخاطبان شما شود؟

شغل ما خوانندگی است و تعدد خواننده‌ها مسلماً روی کار ما تأثیرگذار خواهد بود. البته من پس از زیاد شدن تعداد خواننده‌ها و روی آوردن آن‌ها به سبک‌های جدیدی که متأسفانه اکثراً هم شبیه همدیگر هستند، سعی کردم سبک خودم را حفظ کنم. حالا ممکن است بعضی ریتم‌ها را تغییر داده باشم و به سمت به‌روزتر شدن رفته باشم ولی ترانه‌ها، موسیقی و حتی نحوه خواندنم را تغییر نداده‌ام. من همان فضاهایى را اجرا می‌کنم که قبلاً اجرا می‌کردم، فقط یک سری اتفاقات نو را به کارم اضافه کردم چون همیشه سعی می‌کنم خودم را تکرار نکنم. نوازنده‌های ارکستر من اکثراً نوازنده‌های خواننده‌های هیت هستند و با خواننده‌های زیادی روی صحنه رفته‌اند ولی همه می‌گویند که در کنسرت حلاج، مخاطبان همه قطعات را از اول تا آخر با او می‌خوانند. شاید تعداد مخاطبانم به‌اندازه مخاطبان خواننده‌های هیتِ امروز نباشد ولی همان تعداد مخاطبی که دارم خیلی جدی کارهای من را دنبال می‌کنند و این بزرگ‌ترین اتفاقی است که در زندگی هنری من افتاده است. به همین خاطر فکر می‌کنم تعدد خواننده‌ها روی کار من و حداقل روی حس من تأثیری نگذاشته است. مسلماً وقتی حق انتخاب زیاد می‌شود، مردم هم می‌توانند کنسرت‌های مختلفی را انتخاب کنند. در هر صورت مخاطبان جدی من در این شرایط باز هم به کنسرتم می‌آیند و به همین خاطر من از این داستان آزرده‌خاطر نیستم. دوست دارم مردم موسیقی خوب گوش کنند و هر موسیقی‌ای را گوش نکنند. امیدوارم بعضی از اتفاقاتی که در موسیقی امروز ما می‌افتد دیگر رخ ندهد.

برای کنسرت در شهرستان‌ها برنامه خاصی ندارید؟

کنسرت‌های من در شهرستان‌ها خیلی دیر اتفاق افتاد، اما بازخورد خوبی داشت. ابتدا تهیه‌کننده‌‌ها می‌ترسیدند که شاید موسیقی من در شهرستان‌ها جواب ندهد و نتوانم سالن را پر کنم ولی اتفاقاتی افتاد که نشان داد استقبال مخاطبانم در شهرهاى دیگر هم از کنسرت‌هایم چقدر خوب است. من خودم می‌دانستم که این فکر اشتباه است اما کاری نمی‌توانستم انجام بدهم. در آماری که از اینستاگرام گرفتم، مخاطبان من در شهرهای شیراز، اصفهان، اهواز و رشت بیشتر هستند. در سایر شهرها هم مخاطب دارم منتها مخاطبانم در این شهرها خیلی به چشم آمدند. به همین خاطر احتمالاً اولین کنسرت ما پس از ماه‌های محرم و صفر در شهر اصفهان خواهد بود. من قبلاً یک‌بار برای رونمایی از کتابم به اصفهان رفته‌ام و در آنجا اتفاق خیلی خوبی برایم افتاده است منتها این اولین کنسرت من در شهر اصفهان است و می‌دانم که با کنسرت اصفهان اتفاقات خیلی خوبی رخ خواهد داد.

میانه‌تان با انتشار قطعات‌ دوصدایی چطور است؟

من با سه همکارم قطعات دوصدایی اجرا کرده‌ام. قطعات “شمال” و “شب یلدا” را همراه با آبان حبیبی خواندم و قطعه “عشق” را همراه با کاوه آفاق خواندم. یک قطعه هم با کامران تفتی برای تیتراژ برنامه تحویل سال شبکه دو اجرا کردم. بااین‌حال خیلی پیگیر قطعات دوصدایی نیستم. من احساس می‌کنم به‌تنهایی کامل‌تر می‌توانم اثرم را به گوش مخاطبانم برسانم ولی بازهم اگر پیشنهاد خوبی به دستم برسد استقبال می‌کنم.

پیشنهاد اجرای مشترک با آبان حبیبی، کاوه آفاق و کامران تفتی از سوی شما مطرح شد یا از سوی آن‌ها؟

همکاری من با این دوستان خیلی رفاقتی پیش رفت و هر دو طرف در گفت‌وگوها به این نتیجه رسیدیم که باهم آهنگ بخوانیم. درواقع پیشنهاد همکاری از طرف شخص خاصی نبود.

از بین خواننده‌های امروزی صدای کدام خواننده‌ را بیشتر دوست دارید؟

من صدای خیلی از خواننده‌ها را دوست دارم و به آهنگ‌های آن‌ها گوش می‌کنم ولی اگر بخواهم اسم ببرم، به محسن چاوشی و سیروان خسروی اشاره می‌کنم. من طرفدار صدا، تفکر، موسیقی و شخصیت محسن چاوشی هستم و هنرش برایم قابل‌احترام است. سیروان را هم می‌پسندم چون موسیقی‌اش خیلی درست است. من موسیقی رپ را هم دوست دارم. شاید مخاطب از من انتظار نداشته باشد که موسیقی رپ گوش کنم ولی آهنگ خیلی از خواننده‌های رپ را گوش می‌کنم.

منبع: هنرآنلاین

(Visited 6 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *