بازیگر سریال «آوای باران» از همکاری با گروه آلمانی شیلر سخن گفت

بازیگر سریال «آوای باران» از همکاری با گروه آلمانی شیلر سخن گفت

«کریستوفر فون دیلن» سرپرست گروه شیلر برای جدیدترین آلبوم خود از حضور یک بازیگر ایرانی برای دکلمه غزلی از حافظ بهره برد، فردی که پیش‌ازاین حضور جدی در عرصه موسیقی نداشته اما از این فضا دور هم نبوده است.

«نیلوفر پارسا» بازیگر تلویزیون و سینما که با ایفای نقش «بیتا» در سریال «آوای باران» به شهرت رسیده، با دکلمه‌ی غزلی از حافظ برای جدیدترین آلبوم گروه آلمانی شیلر، نخستین حضورش در عرصه موسیقی را تجربه کرد.

پارسا می‌گوید سال‌ها است که آواز و سلفژ کار می‌کند، اما تجربه‌هایش همیشه به‌صورت شخصی بوده و پیشنهادات در زمینه صدا را نپذیرفته است. تا این‌که با پیشنهاد برای حضور در این آلبوم روبرو می‌شود و از آنجایی‌که این تجربه، یک حضور بین‌المللی است آن را می‌پذیرد. البته کار این بازیگر کمی سخت‌تر بود؛ چراکه بدون در نظر گرفتن موسیقی از سمت سرپرست و آهنگساز گروه، باید غزل حافظ را دکلمه می‌کرد تا با توجه به نوع خوانش او، آهنگسازی کار انجام شود.

این هنرمند معتقد است هنر را پایانی نیست و از پیشنهادات ایده‌آل باز هم استقبال می‌کند و از طرفی همکاری در این پروژه را وظیفه خود می‌دانست و امیدوارم است در شرایط کنونی که برای ایرانیان به وجود آمده، همه دنیا بدانند ما چقدر دوست داریم با سنت‌ها و هنرهای کشورهای دیگر آشنا شویم و همکاری داشته باشیم و به دنبال صلح جهانی هستیم.

هرکسی در جایی که باید، قرار می‌گیرد
نیلوفر پارسا که نخستین حضور جدی‌اش در موسیقی را تجربه کرده، درباره مورد قضاوت قرار گرفتنش به خاطر حضور در عرصه موسیقی گفت: «به نظر من هر کسی در جایی که باید، قرار می‌گیرد و هر انسانی می‌تواند کاری که از آن لذت می‌برد را انجام بدهد. به همین خاطر هیچ استرسی نداشتم که ممکن است مورد قضاوت قرار بگیرم. همیشه پیشنهاداتی در زمینه صدا و گویندگی داده می‌شد که هیچ‌گاه از آن‌ها استقبال نمی‌کردم. با این گروه و سبکشان آشنایی داشتم و می‌دانستم گروه شیلر نوعی از موسیقی الکترونیک را ارائه می‌کند که مخاطب خاص خودش را دارد اما مخاطب عام هم آن را می پذیرد و دوستش خواهد داشت به همین خاطر از این همکاری استقبال کردم. از طرفی کریستوفر برای دکلمه غزلی از حافظ برای آلبوم گروه شیلر به دنبال یک خواننده نبود، بلکه بازیگر خانم ایرانی می‌خواست که بتواند کار را اجرا کند و این خیلی لذت‌بخش است که موسیقی غربی با کلام ایرانی آن هم حافظ تلفیق شود و در سطح بین‌المللی به انتشار برسد.»

این کار حافظ خوانی نیست
این هنرمند درباره همکاری‌اش با این گروه توضیح داد: «به دلیل نوع همکاری، کار برای من کمی سخت‌تر بود چون باید دکلمه‌ای از حافظ را روی موسیقی می‌گفتم که نمی‌دانستم موسیقی آن در چه فضایی است و فقط می‌دانستم چیزی نیست که همیشه به گوش آشنا باشد. بر همین اساس یک‌هفته تمرین و سعی کردم به فایل‌های صوتی این غزل گوش بدهم تا بتوانم کلمات را به‌درستی ادا کنم تا منظور حافظ را به مخاطب انتقال دهم و با همین ذهنیت و تمرینی که از قبل داشتم وارد استودیو شدم. اما متوجه شدم برای زیر صدای من، موسیقی ساخته نشده و قرار است کریستوفر بر اساس نوع خوانش و طنین صدای من، آهنگسازی کار را انجام دهد و همین موضوع، کار را برایم سخت‌تر کرد. من در استودیو با همان حالت مرسوم حافظ خوانی و آنچه تمرین کرده بودم، شروع به خواندن غزل کردم. اما سرپرست گروه شیلر گفت این نوع خوانش، آن چیزی که در ذهن دارد نیست و باید کلمات روان‌تر و به حالت محاوره خوانده شود. به‌هرحال پس از چند بار ضبط به آن چیزی که در ذهنشان بود رسیدیم و ضبط کار به پایان رسید.»

او درباره نحوه برقراری ارتباط مخاطب غیر ایرانی با کلام فارسی اظهار کرد: «سرپرست گروه دقیقاً به همین منظور گفتند که نوع خوانش کار نباید حافظ خوانی باشد. چون این نوع خوانش برای ما ایرانی‌ها که به گوشمان آشنا است، جذابیت دارد وگرنه در کشورهای اروپایی خیلی نوع خوانش مونوتن است و کریستوفر خیلی تأکید داشت نوع خوانش خیلی پایین و بالا نداشته باشد و خیلی شکل و شمایلی به اشعار و جملات ندهم و طوری بیان شود که فقط معنی باقی بماند تا آن چیزی که مخاطب غیر ایرانی می‌شنود به شنیده‌های قبلی‌اش نزدیک باشد. در واقع خواستند که لحن من به چیزی که آن‌ها می‌شنوند نزدیک باشد.»

تلفیق کلام ایرانی با موسیقی غربی، پارادوکس تأثیرگذار!
پارسا در مورد تلفیق کلام ایرانی با موسیقی غربی بیان کرد: «این همکاری می‌تواند در شناخت فرهنگ ایران تأثیرگذار باشد و کریستوفر آن‌قدر باهوش است که غزلی از حافظ را برای آلبوم گروهش انتخاب کرد چون حافظ در دنیا شناخته‌تر است و هوش ایشان واقعاً مثل زدنی است؛ چراکه هنگام ضبط دکلمه، موسیقی را در ذهنشان ساختند و گفتند دکلمه را طوری که من می‌خواهم بخوانید تا بدانم چه نوع موسیقی‌ای باید روی کار بسازم. می‌توان گفت ایشان سبک‌کاری خودشان را دارند که واقعاً تحسین‌برانگیز است. به نظر من درست‌ترین اتفاق همین است که شعری کلاسیک از حافظ روی موسیقی غربی قرار بگیرد و پارادوکسی ایجاد کند. قطعاً موسیقی سنتی با کلام حافظ نمی‌تواند به‌اندازه موسیقی غربی تأثیرگذار باشد که حالا این تناقض وجود دارد و پارادوکس باعث می‌شود تأثیرش را روی مخاطب خارجی بگذارد.»

همه‌ی دنیا بدانند ما به دنبال صلح جهانی هستیم
این هنرمند اضافه کرد: «معتقدم هنر پایانی ندارد و این هم بخشی از کار من است. نمی‌توانم به‌عنوان یک تجربه به آن نگاه کنم، چون در این پروژه وظیفه‌ای فرارتر از این داشتم. بالاخره قرار است یک دنیا این موسیقی را بشنود و من هم عضو کوچکی از این مجموعه در کنار دیگر دوستان هستم و اگر باز هم پیشنهاداتی داشته باشم که به ایده آل‌هایم نزدیک باشد حتماً استقبال خواهم کرد.»

او در پایان ضمن ابراز خرسندی از همکاری با گروه شیلر گفت: «این گروه سبک خاصی دارد و سینث‌پاپ، موسیقی امبینت، موسیقی الکترونیک، موسیقی نیو ایج، موسیقی ترنس، سبک شیلر است به همین خاطر همه رده‌های سنی را در برمی‌گیرد. امیدوارم در شرایط کنونی که برای ایرانیان به وجود آمده، همه دنیا بدانند ما چقدر دوست داریم با سنت‌ها و هنرهای کشورهای دیگر آشنا شویم و همکاری داشته باشیم و این‌که ما به دنبال صلح جهانی هستیم.

منبع: موسیقی ما

(Visited 12 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *