شعر جذاب علیرضا بدیع

شعر جذاب علیرضا بدیع

دلم یه کلبه‌ی کوچیک جنگلی می‌خواد

که باز کوله ببندیم و پا به راه بشیم

کنار منقل و آتیش تندمون، اونقدر

به روزگار بخندیم‌ تا سیاه بشیم

 

کسی نباشه که دلواپس من و تو بشه

کسی قسم نده اینبارو زود برگردیم

دو روز رد بشه از عطر چای آویشن

دو روز بگذره، با بوی دود برگردیم

 

بیا ببر منو از ازدحام آدم‌ها

من از تمومی نامردما گرفته دلم

تو با من از خود من آشناتری انگار

تو فکر می‌کنی اصلا چرا گرفته دلم؟

 

دلم پرنده و آتیش و چای کوهی خواست

ولی اگر تو نباشی تمومشون‌ هیچه

شبیه موی بلند تو دور بازوهات

صدای خنده‌ی ما توی کوه می‌پیچه

#علیرضا_بدیع

منبع: ریتمو

(Visited 20 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *