ترانه‌ایی زیبا از علیرضا بدیع که روی دیوار رفت!

ترانه‌ایی زیبا از علیرضا بدیع که روی دیوار رفت!

چون طفل که از خوردن داروست پریشان

با دوست پری شانم و بی دوست پریشان

 

ابرو به هم آورده و گیسو زده بر هم

چون ابر که بر گبند مینوست پریشان

 

مجموعه ناچیز من آشفته او باد

آن کس که وجودم همه از اوست پریشان

دست و دل من بر سر این سلسله لرزید

در جنگل گیسوی تو آهوست پریشان

 

آرامش دریای مرا ریخته بر هم

این زن که پری خوست پری روست پریشان

 

با حوصله تنگ و دل سنگ چه سازم

با دوست پریشانم و بی دوست پریشان

#علیرضا_بدیع

شعری از من بر دیوار مجتمعی رفاهی در بشرویه.

اجرا توسط آقای مهدی ناظری.

#شعر

#شعرعاشقانه

منبع: ریتمو

(Visited 18 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *