مجید ترکاشوند: برخی در قالب تدریس موسیقی کلاه‌برداری می‌کنند

مجید ترکاشوند: برخی در قالب تدریس موسیقی کلاه‌برداری می‌کنند

مجید ترکاشوند، نوازنده مطرح ساکسوفون که حدود 27 سال است در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند و با بیش از 30 خواننده مطرح پاپ همکاری داشته؛ امروز با معرفی شرکت سرنا، به عنوان آرتیست رسمی کمپانی ژوپیتر(jupiter ) ، به فعالیت‌های حرفه‌ای خود مشغول است.

*از چه زمانی شروع به نوازندگی کردید؟
برای اولین‌بار در سال 1368بود که با نوازندگی کیبورد وارد این عرصه شدم. از همان موقع به ساکسوفون فکر می‌کردم ‌اما به دلیل فراهم نبودن شرایط، این امر به چند سال بعد موکول شد.

*از چه زمانی وارد حوزه حرفه‌ای موسیقی و نوازندگی ساکسوفون شدید و بعد از آن چه اتفاقی افتاد؟
سال 73 یا 74 بود که با مرحوم استاد پرویز شهبازی آشنا شدم و از همان موقع بود که به حرفه‌ای بودن فکر کردم و به صورت خصوصی، حدود سه سال نزد ایشان به آموختن موسیقی پرداختم.
اما ورود جدی و حرفه‌ای به عرصه موسیقی که شامل اجرای استیجی و کسب درآمد در این عرصه می‌شد، برای من از آنجایی آغاز شد که دوست خوب و برادر بزرگترم حسن فراهانی، که یکی از نوازنده‌های بنام ساز ترومپت است و می‌دانست من در حال یادگیری ساز ساکسوفون هستم، با من تماس گرفتند و برای اجرا گروه خواننده‌ای به نام عباس بهادری که از خواننده‌های خوب آن موقع بود از من دعوت کردند. به این ترتیب حدود سال 75 بود که فعالیت حرفه‌ای من آغاز شد.
آن زمان تعداد خوانندگانی که فعالیت داشتند بسیار کم بود و به دنبال آن نوازندگان سازهای بادی هم خیلی کم بودند و همچنین این خوانندگان هم اکثراً در موسیقی‌های خود از سازهای بادی استفاده می‌کردند و بنابر این زمینه این کار خیلی مهیا‌تر بود و موضوع دیگر این بود که سبک موسیقی نیز با سبک امروز موسیقی تفاوت داشت. وجود سازهای بادی آن زمان تقریباً الزامی بود و مانند امروز موسیقی الکترونیک باب نبود.

*چرا ساز ساکسوفون را انتخاب کردید؟
من عاشق این ساز هستم و برای هر کسی که این ساز را در دستش دارد احترام زیادی قائل هستم؛ خواه آن فرد رقیب من باشد یا خیر. من از سال‌های خیلی قدیم علاقه‌مند به این ساز بودم و از شکل ظاهری تا رنگ صدای این ساز را واقعاً دوست دارم و بخشی از دلایل فعالیت حرفه‌ای من این موارد بود.

*دیده می شود که خانم‌ها کمتر از آقایان اقدام به یادگیری این ساز می‌کنند، آیا این موضوع نشأت گرفته از این باور غلط می‌شود که توانایی خانم‌ها در نواختن سازهای بادی کمتر است؟
بله دقیقاً. متأسفانه تبلیغات و اطلاعات اشتباهی از این ساز وجود دارد و موارد اشتباهی درباره سازهای بادی و خصوصاً ساکسوفون گفته می‌شود. مثل این گفته غلط که نوازندگی این سازها باعث بیماری‌های تنفسی و فشار به سیستم تنفسی و گوارشی و…. می‌شود. همچنین دلیل دیگر، آموزش‌های غلطی است که در ارکسترهای نظامی حاکم است که در افکار عمومی نسبت به این ساز تاثیرگذار بوده است. آنها نیروهای نظامی را که اکثراً سرباز هستند وادار می کنند تا به نوازندگی در مارش های نظامی که معمولا مارش های استاندارد و سختی هستند بپردازند و افراد بدون فراگیری روش صحیح، شروع به نوازندگی می‌کنند و به همین دلیل فشار زیادی را متحمل می‌شوند. معمولاً این افراد به دلیل جوان بودن خودشان متوجه این موضوع نمی‌شوند.
اما در کل انرژی لازم برای نواختن این ساز در حد همان نفس کشیدن است و نه بیشتر. من هنرجویان خانم زیادی دارم. حتی هنرجوی خانمی داشتم که از 9 سالگی شروع به نواختن این ساز کرد و الان خیلی موفق است.

*معمولاً چه تیپ افرادی برای آموختن این ساز اقدام می‌کنند؟

به نظر من افرادی که دوست دارند متفاوت باشند و اصطلاحاً خاص هستند به سمت این ساز می‌آیند. چون نوازندگی این ساز در شروع خیلی سخت است و صبوری زیادی می‌خواهد و بنابراین زمان و تمرین بیشتری نسبت به دیگر سازها را نیز می‌طلبد تا بتوان به صدای مطلوب رسید.

*آیا ساز دیگری نیز می‌نوازید؟
کلارینت هم می‌نوازم که هم‌خانواده همین ساز است.

*سبک موسیقی مورد علاقه شما چیست؟
سبک موسیقی مورد علاقه ام جز و بلوز است و درست است که در سبک جز به اندازه علاقه و انتظارم پیشرفت نداشتم ولی مهمترین دلیل آن، فوت استادم پرویز شهبازی و نبود استادی به تبحر ایشان بود که از او بیاموزم. موضوع دیگر اینکه در هارمونی هم خیلی سلیقه‌ای عمل میشود و برخی حتی بلوز نواختن را نمی‌دانند به جز تعدادی محدود از نوازندگان و هنرمندان با تجربه. ولی من حداقل در گوش کردن و یادگیری در این سبک ها سعی خودم را کردم.

*شما آرتیست کمپانی ژوپیتر هستید. دراین باره بیشتر توضیح بدید؛ و اینکه آرتیست یک کمپانی بودن به چه معنی است ؟
کمپانی‌های معتبر در زمینه فروش سازهای تخصصی خود با نوازنده‌های حرفه‌ای و متخصص که دارای اعتبار هستند؛ همکاری می‌کنند. من در ابتدا به صورت تخصصی به آموختن این ساز پرداختم نه به عنوان ساز دوم. امروز 25 سال است که نوازنده استیج هستم و با بیش از 30 خواننده در اوج فعالیتشان همکاری داشتم.
هشت سال در ارکسترهای نظامی آموزش دادم و به عنوان یک متخصص در خصوص شناخت کامل مکانیزم این ساز و تعمیرکار ماهر می‌توانم اظهار نظر کنم. همه این موارد باعث می‌شود که یک کمپانی معتبر شما را به عنوان آرتیست خود انتخاب کند. علاوه بر این‌ها موضوع آموزش و تدریس تخصصی نیز وجود دارد که من هم اکنون حدود ۵۰ نفر هنرجو در ۳ آموزشگاه معتبر دارم. آرتیست چنین کمپانی هایی باید یک سری فعالیت داشته باشند، از جمله برگزاری ورکشاپ و ضبط کلیپ و اجرای کنسرت و …

*در خصوص آینده و برنامه‌هایتان بگویید.

همانطور که گفتم همراه تیم تبلیغات شرکت سرنا در حال فعالیت‌هایی برای کمپانی ژوپیتر هستم. برنامه‌های زیادی نیز برای آینده هنری‌ام دارم و همچنان ذره‌ای از تلاش‌هایم در این راه کم نشده است.

*بزرگترین معضلی که نوازندگان موسیقی در ایران با آن مواجه هستند از نظر شما چیست؟

بزرگترین معضل نوازندگان از دید من عدم آگاهی کامل آنها نسبت به جزئیات سازی است که می‌نوازند و یکی از بزرگترین دلایل آن می‌تواند این موضوع باشد که متاسفانه خیلی‌ها در قالب تدریس موسیقی کلاه‌برداری می‌کنند و هزینه خیلی زیادی از هنرجویان می گیرند. به عنوان مثال بابت تحویل یک ملودی ساده که ضبط می کنند، پول زیادی از هنرجو دریافت می‌کنند. دیگر اینکه اکثر معلم‌های خوب موسیقی در کشور ما در تهران متمرکز شده‌اند و مشکل دیگر این است که قیمت ساز به خصوص سازی مثل ساکسوفون گران است. چون معمولاً این ساز ها در ایران ساخته ‌نمی‌شوند و دارای ساختار پیچیده‌ای است. کماکان که خود من هم درگیر این موضوع بوده‌ام. اخیراً هم به همین دلیل ساز‌های چینی زیادی وارد می‌شود که متأسفانه کیفیت ندارند.

*به علاقه‌مندانی که مایل هستند در حوزه موسیقی فعالیت داشته باشند؛ پیشنهاد می‌کنید که به صورت متفرقه آن را دنبال کنند یا از طریق تحصیل در دانشگاه؟
کسانی که در هنرستان موسیقی یا دانشگاه موسیقی این رشته را می‌آموزند، تمام دغدغه‌شان موسیقی می‌شود و این موضوع خیلی خوب و تاثیرگزار است. اما متأسفانه خروجی هنرستان‌ها یا دانشگاه‌ها در سال‌های اخیر کاهش یافته، در حالی که قبلاً اکثر بزرگان موسیقی از هنرجویان دانشگاه‌ها و هنرستان‌های موسیقی بوده‌اند.
اما اکنون آن بازدهی وجود ندارد که متأسفانه یکی از دلایل آن، زمینه کاری کم برای این رشته و نبودن انگیزه کافی است و دیگر اینکه استادان خیلی خوبی برای برخی سازها و مباحث این رشته وجود ندارد و به همین دلیل از نظر من آموختن بعضی سازها به صورت آکادمیک بهتر است و بعضی دیگر خیر. رشته تحصیلی خود من عمران است و موسیقی را به صورت متفرقه یا خصوصی دنبال کردم.

*از جایگاه فعلیتان در عرصه هنر راضی هستید؟
بله. من از جایگاهی که در موسیقی دارم راضی‌ام اما قانع نیستم و هنوز هم تلاش می‌کنم و تمریناتم ادامه‌دار و منظم است و خیلی خوشحالم که دغدغه فعلی من موسیقی است .

 

منبع: موسیقی ما

(Visited 63 times, 1 visits today)

نوشته‌های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *