سامان احتشامی: 9 آلبوم جدید در دست انتشار دارم

سامان احتشامی: 9 آلبوم جدید در دست انتشار دارم

«سامان احتشامی»درباره بازتاب‌های آخرین آلبوم خود به نام «همایون‌های همایون» صحبت کرد.

 

*از آخرین آلبومتان یعنی «همایون‌های همایون» شروع کنیم و اینکه طی چند وقت اخیر چه بازتابی داشت؟
گویا به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم تک‌نوازی در حوزه فروش دیجیتال شناخته شده و بین مخاطبان هم این کار بازتاب خوبی داشت. این آلبوم برای نهم تیرماه بوده و هنوز زمان زیادی از آن نگذشته است به همین دلیل شاید برای ارزیابی دقیق کمی زود باشد.

*چرا سراغ انتشار یک آلبوم تکنوازی از ساخته‌های زنده‌یاد همایون خرم رفتید؟
با خود استاد همایون خرم این قطعات و نغمات را به همراه ویولن و پیانو اجرا می‌کردم. اگر می‌خواستم به همراه مثلاً آقای «بابک شهرکی» که بهترین شاگرد مرحوم خرم بودند هم این کار را اجرا کنم با اصل جنس نمی‌شد! دلیل دیگر هم این بود که با آثار همایون خرم خاطره داشتم و فواصلی که این آهنگ‌ها را در آنها اجرا کردم با پیانوی معمولی قابل اجرا نیست. پیانو حتماً باید کوک‌های مختلفی داشته باشد و برای اجرای برخی قطعات باید حتماً سه پیانو داشته باشید. همچنین تصمیم داشتم برای سالگرد تولد همایون خرم که نهم تیرماه بود یک حرکتی کرده باشم. همه کیک تهیه می‌کنند ولی من خواستم برای او به عنوان معلم خودم و یک انسان سالم و درجه یک تولد بگیرم. چون اعتقاد دارم که همایون خرم بهترین آهنگساز ایران بود.

*برای آینده باز هم از این پروژه‌های تکنوازی دارید؟
پیشنهاد همایون‌های همایون از سوی بابک چمن‌آرا ارائه شد و ناشر این کار هم خودش بود. من این کار را خردادماه اجرا کردم و تیرماه به بازار عرضه شد و کلاً زود به مرحله انتشار رسید چون انرژی همایون خرم پشتش بود. ممکن است در آینده باز هم پروژه تکنوازی داشته باشم ولی فعلاً 9 آلبوم در دست انتشار دارم. چهار مجموعه را پس از ماه صفر و سایر کارها را تا نیمه اول سال 97 به بازار عرضه می‌کنم.

*چه آثاری هستند؟
9 آلبوم کاملاً مختلف هستند چون ژانرها و آدم‌های متفاوتی را شامل می‌شود. همچنین در آلبوم‌های جدید دوست داشتم قدرت و توانایی خودم را به جامعه موسیقی نشان بدهم. یک آلبوم دارم که شامل ارکسترال من است. این آلبوم به نام آثار ارکسترال شماره یک قبلاً منتشر شده ولی با کیفیت بهتر و تغییرات جزئی دوباره منتشر خواهم کرد. چون من به عنوان یک نوازنده پیانوی ایرانی دیده و مطرح شده‌ام و به این موضوع هم افتخار می‌کنم. شما به عنوان خبرنگار شاید برای ارضای روح خودتان یک مقاله یا گزارش سنگین بنویسید و سواد مطبوعاتی و ادبیاتی خودتان را به سایر همکارانتان نشان دهید. من هم به عنوان یک موزیسین باید آثار ارکسترال داشته باشم و این سواد را به همکارانم نشان بدهم. به همین دلیل چنین آلبومی منتشر می‌کنم.

*بی‌کلام است؟
حتماً بی‌کلام است. یک اثر دیگر به نام «گریبان» دارم که روایت علی عمرانی از آثار کلاسیک ایران و سروده‌های بزرگانی نظیر حافظ، سعدی، مولانا، وحشی بافقی و عطار است. تفاوت این کار با سایر دکلمه‌ها این است که من ابتدا صدای دکلمه علی عمرانی را ضبط کردم و سپس روی آن موسیقی ساختم. چون همیشه موسیقی ساخته می‌شود و یک نفر روی آن دکلمه می‌کند. یک آلبوم دیگر به نام «باغ رویاها» دارم که قطعاتی برای پیانو و کمانچه و سازهای ضربی است. بابک شهرکی و مسعود حبیبی و عمران فروزش در این اثر من را همراهی کرده‌اند. یک اثر دیگر دارم که شامل موسیقی فیلم‌های من است. دویست و چند دقیقه موسیقی فیلم داشتم که آنها را در قالب هفتاد دقیقه ادیت کردم تا ذائقه کسانی که آشنایی با موسیقی فیلم ندارند را برآورده کنم. این موارد آلبوم‌های من برای پس از ماه صفر هستند. سایر آثار هم در مرحله ضبط یا صدور مجوز هستند. یکی از آنها «ملودمبک» شامل قطعاتی برای ملودیکا و دمبک است! دیگری آلبوم «ملودیکافه» شامل قطعاتی برای خوردن قهوه و آرامش در کافی‌شاپ است. سینا سلیم‌زاده در این آلبوم همراه من بوده است. یک آلبوم با صدای «همایون کاظمی» و ویولن بابک شهرکی دارم که «هرچه بود گذشت» عنوان این کار است. یک آلبوم هم با «هومن حاجی عبداللهی» دارم که فعلاً به جزئیاتش اشاره نمی‌کنم.

*در سوال قبلی گفتید حتماً بی‌کلام است. دلیل این تأکید چه بود؟
کارهای باکلام من اصولاً سفارشی هستند. اگر خودم بخواهم کار هنری انجام بدهم تمایل ندارم خواننده‌ای را به خاطر آهنگسازی یا نوازندگی خودم مطرح کنم.

*کارهای باکلام معمولاً فروش بیشتری دارند.
در حال حاضر موسیقی در بازار فروشی ندارد.

*برای کارهای با کلام می‌توانید کنسرت برگزار کنید.
من اصلاً چنین کاری نمی‌کنم و بدم می‌آید! دوست ندارم من ساز بزنم و یک خواننده میکروفون دست بگیرد و از مردم تشکر کند. به نظر من خواننده یک مجری است. مثل یک نوازنده تمبک که از ابتدا تا انتها می‌نوازد ولی خواننده روی صحنه راه می‌رود و آب می‌خورد و نهایتاً از مردم تشکر می‌کند. اگر نوازندگی پیانو من از تلویزیون پخش شود آن وقت باید ببینیم چه کسی به یک خواننده توجه می‌کند. خواننده‌هایی که در تلویزیون صرفاً لب می‌زنند. مردم فکر می‌کنند آهنگساز به خواننده کار می‌دهد. در حالی که خواننده از آهنگساز می‌خواهد که قطعاتی را برایش بسازد و اینطور نیست که آهنگساز برای کار دنبال خواننده برود. اگر ما آهنگسازها نیاز مالی داشته باشیم برای خواننده‌ها کار می‌سازیم و این را بگویم که همه آهنگسازها از خواننده‌ها بدشان می‌آید و چشم ندارند آنها را ببینند! چون خواننده مطرح می‌شود و آهنگساز به جایی نمی‌رسد. من هم تن به چنین کارهایی نمی‌دهم و اگر بخواهم به خواننده‌ها قطعاتی را بدهم پول خون پدرم را می‌گیرم!

*اما برسیم به نمایشگاه مطبوعات و اینکه چه شد روز اول به اینجا آمدید؟
من به عنوان سامان احتشامی از مطبوعات کشور خودم تشکر می‌کنم چون بچه‌ها با من تماس می‌گیرند و حرف‌هایی که باید گفته شود را به گوش مردم می‌رسانند. مطبوعات را دوست دارم و هر شب مطالب مرتبط با حرفه خودم را می‌خوانم. زمانی که من قصد انتشار یک اثر را دارم، مطبوعات و خبرنگارها جزئیات آثار ما را به گوش مردم می‌رسانند. هنرمندان باید این درک را داشته باشند که باید برای مطبوعات و تبلیغات کار خودشان هزینه کنند. اگر یک هنرمند به جایگاهی رسیده که خبرنگارها با او صحبت می‌کنند یک مسأله جداگانه است. چقدر خوب است که سایت «موسیقی ما» وجود دارد و چقدر خوب است که اینجا هست و من هر کاری که داشته باشم ابتدا به بچه‌های این سایت می‌گویم. به نظرم نمایشگاه مطبوعات هم خوب نیست.

*چرا؟
چون یک سری غرفه‌ها را می‌بینم که مشخص است پولدار هستند و غرفه‌هایی را می‌بینم که در آن آدم‌های فهمیده‌ای هستند ولی پول ندارند. اگر من مسئولیت نمایشگاه مطبوعات را داشتم حتماً تمام غرفه‌ها را می‌ساختم و در اختیار مردم قرار می‌دادم تا هر کسی که کارش بهتر است، مخاطب جذب کند. خیلی‌ها به خاطر ظاهر جذب غرفه‌ها می‌شوند. همچنین متأسفانه فرهنگ کاغذ ما در حال نابودی است.

*البته دیدگاه شما جالب است چون برخی هنرمندان رابطه خوبی با رسانه‌ها ندارند و حتی گاهی گلایه هم می‌کنند.
خودشان بداخلاق هستند. خیلی خوشحال هستم که از ابتدای نمایشگاه با همه دوستان رسانه‌ها صحبت کردم. دلیلش هم ارتباط خوب خودم با رسانه‌ها است و اینکه زندگی من کاملاً رو است. خبرنگارها مشکل ندارند بلکه برخی هنرمندان ما اخلاق ندارند.

*در چه ساعاتی اخبار را دنبال می‌کنید؟
من هر شب از ساعت یک تا چهار بامداد اخبار و مطبوعات را دنبال می‌کنم و روز من یازده و نیم صبح آغاز می‌شود.

 

 

منبع : موسیقی ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *